waarom?

 
 
de rozenkist  
Vanaf het moment van overlijden tot aan de begrafenis of crematie verkeert het lichaam in een wel heel extreme overgangssituatie. Het is er nog wel en ook niet meer. Het bevindt zich in de ‘poort’ die hier van daar scheidt. Met een anonieme kist wordt deze situatie genegeerd. Niets dat naar de overledene verwijst, zijn persoonlijkheid is onherkenbaar. Een nogal povere vertoning in een toestand waarin vele dierbaren de overledene voor de laatste maal ervaren, waaraan de laatste herinnering wordt overgehouden. De dode heeft recht op meer, op een waardige, bij hem passende ‘erepoort’, een triomfboog, die van eerbied voor zijn situatie getuigt en het verwerken van het verlies geleidelijker doet verlopen.